Voor het weergeven van de inhoud op deze pagina is een nieuwe versie van Adobe Flash Player vereist.

Adobe Flash Player ophalen

HOME
Wat is er gebeurd?
Ik als ouder en mijn kind.
Wat kan er nu gebeuren?
Wat kan ik doen?
Waar kan ik naar toe?
Wat is er gebeurd?
Ik als ouder en mijn zoon of dochter.
Wat kan er nu gebeuren?
Wat kan ik doen?
Waar kan ik naar toe?
U bent hier > Home > Ouders van 18- jarigen > Ik als ouder en mijn kind.
  1. Waarom heeft mijn kind zoiets gedaan? Heb ik fouten gemaakt als ouder?
  2. Is het normaal dat ik mijn kind nog graag zie?
  3. Mag ik mijn kind geloven als het ontkent?
  4. Welke reacties hebben andere ouders?
  5. Mag ik het gedrag als ouder goedpraten?

Als ouder word je geconfronteerd met het gegeven dat je kind seksueel grensoverschrijdend gedrag heeft gesteld. Bij heel wat ouders roept dit de vraag op waarom het net hun kind is die dit gedaan heeft.

Het kan dan ook zwaar zijn om ouder te zijn van een jongere die seksueel grensoverschrijdend gedrag heeft gesteld. Niemand wil dat zijn. Het is een probleem dat er beter niet was geweest. Soms wordt deze vraag begeleid door gedachten als: had ik iets kunnen of moeten doen om het te voorkomen? Ligt het niet ook een beetje aan mij, als ouder? Heb ik het misschien verdiend dat ik hiermee gestraft word? Immers, waarom heeft MIJN kind zoiets gedaan? Waarom moet mij dat als ouder overkomen?

Alhoewel het heel normaal is in een verwerkingsproces om deze gedachten en vragen te hebben, is het antwoord op deze vragen in eerste instantie eenvoudig: de verantwoordelijkheid voor het seksueel grensoverschrijdend gedrag ligt bij degene die het stelde. Het is jouw kind zelf die heeft gehandeld. Het is belangrijk te weten dat jouw kind daar zelf ook in de eerste plaats verantwoordelijk voor is.

Toch kan dit gedrag gevolgen voor jou hebben. Hetgeen je kind gedaan heeft, kan je als ouder sterk van slag brengen. Het gezin kan ontregeld geraken. Er kunnen mensen uit jouw omgeving afstand nemen van de gebeurtenissen en jou daarom laten vallen als vriend of familielid.

Een ander gevolg heeft te maken met jouw verantwoordelijkheid. Als ouder ben je tot de meerderjarigheid juridisch verantwoordelijk voor wat je kind doet. Wanneer het bijvoorbeeld een ruit aan diggelen slaat, zal jij aangesproken worden om dit te vergoeden. Dit kan ook gebeuren wanneer het seksueel grensoverschrijdend gedrag van jouw kind een klacht van het slachtoffer tot gevolg heeft. Het slachtoffer heeft dan het recht een schadevergoeding van uw kind en/of u te eisen. Juridische info.

Verantwoordelijkheid gaat ook over het opvoeden van je kind. Ouders stellen zich mogelijks de vraag: wat heb ik fout gedaan in de opvoeding van mijn kind? Waarom heb ik dit niet gezien bij mijn kind? Het zijn vragen die je kan blijven meedragen. Er bestaat echter geen perfecte opvoeding. Er loopt overal wel eens iets ‘fout’. De omgeving waarin je kind opgroeit, is ruimer dan het gezin. Het gaat dan om vrienden, de school, de maatschappij,… Deze verschillende omgevingen beïnvloeden de jongere en zijn ontwikkeling ook. Daarnaast kunnen biologische en lichamelijke factoren een invloed hebben op zijn of haar gedrag. Toch dien je als ouder ook verantwoordelijkheid te nemen, o.a. op vlak van veiligheid, dingen bespreekbaar stellen... Wat kan ik doen?
 

Het is zeker en vast niet ongewoon om je kind ondanks wat er gebeurd is nog graag te zien. Hulpverleners noemen dit loyaliteit. Volgens het woordenboek betekent loyaliteit hetzelfde als trouw. Loyaliteit is een onzichtbare verbondenheid tussen kind en ouder. Het kind wil trouw zijn aan de ouder, omdat het zijn leven aan zijn ouders dankt. Voor de ouders is het hun kind dat zij op de wereld hebben gebracht. Als het goed gaat, ontstaat er van na de geboorte een positieve spiraal tussen ouders en kind, een spiraal van betrouwbaar zijn, vertrouwen geven, van erkenning geven en krijgen voor dit vertrouwen.

Als ouder heb je aldus ook loyaliteit naar je kind toe. In deze concrete situatie kan het betekenen dat je als ouder onvoorwaardelijk je kind gaat verdedigen. Of ouders zullen alles doen om te zorgen dat hun kind het best mogelijk uit deze situatie komt. Loyaliteit wordt versterkt doordat er naast de feiten vaak sprake is van goede dingen die jouw kind doet en kenmerkt.

De loyaliteit kan gepaard gaan met schuldgevoel en woede. Als ouder is het niet evident met die tweestrijd om te gaan. Het kan moeilijk zijn om je kind doorheen deze situatie te steunen. Soms bestaat er vanuit de omgeving een druk om afstand te nemen van je kind. De reacties kunnen uiteenlopen en tevens op jou als ouder gaan wegen. Iedere ouder heeft de keuze in welke mate hij zijn of haar kind gaat steunen. Toch hebben kinderen hun ouders – misschien wel het meest – nodig op dat moment. Je kind heeft nood aan bevestiging dat je om hem of haar geeft en nood aan een vertrouwelijke omgeving waar zaken (ook het seksueel grensoverschrijdend gedrag) bespreekbaar zijn. Wat kan ik doen? De eventueel beschadigde band tussen jou en je kind kan met de tijd nog wijzigen. Soms heelt de tijd de wonden en kan hulp en steun daarbij een meerwaarde vormen.

Mensen kunnen vreselijke dingen doen. Soms heel gruwelijke. En die mensen hebben steeds ouders. Dat betekent niet dat je als ouder vreselijke dingen doet, gedaan hebt of steunt. Wanneer je over je kind nadenkt, is het mogelijk er een bepaalde afstand van te nemen en hem of haar toch nog graag te zien. Maar makkelijk is het voor ouders van plegers bijna nooit.

Vanuit de hulpverlening wordt vastgesteld dat er regelmatig sprake is van (gedeeltelijke) ontkenning. Anders gezegd is het niet uitzonderlijk dat je kind (deels) ontkent wat er ‘mogelijks’ is gebeurd. Soms bestaat er heel wat onduidelijkheid over de vraag of het seksueel grensoverschrijdend gedrag werkelijk heeft plaatsgevonden. Soms is men betrapt of veroordeeld.

Iedereen heeft recht op verdediging. Ontkenning van een beschuldiging kan daar een onderdeel van zijn. Als ouder kan je hier tevens verschillende posities tegenover aannemen. Er zijn ouders die het seksueel grensoverschrijdend gedrag niet in twijfel trekken en er zijn ouders die de ontkenning van hun kind steunen.

Het is natuurlijk je recht om je kind te geloven en dan ook zijn of haar standpunt te steunen. Het kan een teken van vertrouwen zijn. Echter blijft het belangrijk alle argumenten, standpunten, beschuldigingen,… in rekening te brengen. Dat is niet gemakkelijk. Het raakt jezelf wanneer je kind wordt beschuldigd van gedrag dat je zelf afkeurt. Wanneer je de ontkenning steunt, bestaat de kans dat je kind niet gaat inzien wat hij of zij mogelijks verkeerd heeft gedaan.

Uit de ervaring binnen de hulpverlening blijkt dat een pleger in een eerste reactie soms ontkent. Dit kan een tijdje aanhouden. Echter wanneer je kind in een vertrouwelijke omgeving kan spreken, groeit ook de kans dat er meer duidelijkheid komt. Zo kan hij of zij na maanden van ontkenning alsnog het gestelde seksueel grensoverschrijdend gedrag erkennen en bespreken. Op dat ogenblik liggen er meer mogelijkheden tot het helpen voorkomen van een herval tot seksueel grensoverschrijdend gedrag.

 

Je bent zeker niet de enige ouder van een kind dat seksueel grensoverschrijdend gedrag stelde. Komt het alleen bij ons gezin voor? Er zijn mensen die in dezelfde situatie verkeren. Veel voorkomende emotionele reacties bij hen zijn o.a. schaamte, angst, ongeloof, verwarring,…
Uit onderzoek blijkt dat ouders op verschillende wijze kunnen reageren. Zo voelen ouders zich soms schuldig omdat ze het gedrag van hun kind niet konden voorkomen. Dit kan gepaard gaan met angst voor eventuele veroordeling door de omgeving. Verder kan het een gevoel van sociaal stigma teweeg brengen, wat betekent dat hetgeen gebeurd is als etiket op het gezin kleeft. Alsof alle kenmerken van je gezin of persoon verdwijnen achter het gedrag dat door je kind werd gesteld. Ouders kunnen droevig zijn omdat het probleem zich in hun gezin heeft gesteld. Ook depressieve gevoelens kunnen aanwezig zijn. Dit kan gepaard gaan met het gevoel van hulpeloosheid. Sommige ouders ontkennen en/of minimaliseren (deels) wat er is gebeurd. Ouders kunnen het gedrag van hun kind dan goedpraten. Mag ik het gedrag als ouder goedpraten?
Misschien herken je één of meerdere van bovenstaande reacties. Belangrijk is dat je voor jezelf een weg vindt om daar mee om te gaan. Je gevoelens delen bij een vertrouwenspersoon in jouw omgeving kan je daarbij helpen. Je kan ook steeds terecht bij: Contact met hulpverlener.

Het is mogelijk dat je als ouder het gedrag van je kind op één of andere wijze gaat goedpraten, zonder dat dit gebaseerd is op een helder argument. Dat is echter niet ongewoon, aangezien ouders, zoals reeds aangegeven op deze site, loyaliteit naar hun kinderen vertonen. Dit is noodzakelijk om je kind te kunnen ondersteunen. Goedpraten kan ook gebeuren vanuit een ongeloof. Je kan je dan niet voorstellen dat je kind in staat is dergelijk seksueel grensoverschrijdend gedrag te stellen. Als ouder kan je op een bepaalde wijze denken en handelen zodanig dat je het gedrag met een ongeldige reden goed gaat keuren:

- “Ik zie mijn kind graag, dus ik hoef het niet te begrenzen.” Je kind graag zien is essentieel om je kind te helpen. Afhankelijk van de situatie kan het noodzakelijk zijn een aantal grenzen te stellen. Een kind heeft immers grenzen nodig in zijn ontwikkeling tot volwassene. Grenzen stellen kan bijvoorbeeld door je kind niet de hele dag op internet te laten surfen zodanig dat op porno surfen vermeden of beperkt wordt, of kan ook door steeds aanwezig te zijn bij je kind wanneer het speelt met andere kinderen. Wat kan ik doen om de veiligheid in mijn gezin te versterken? Je kind graag zien betekent je kind willen helpen. Dit kan door waar nodig grenzen te stellen.

- “Mijn kind doet dit niet.” Het is soms heel moeilijk te geloven als ouder dat je kind seksueel grensoverschrijdend gedrag gesteld heeft. Dit kan er toe leiden dat je de stelling inneemt dat zoiets niet door jouw kind kan gedaan worden. Hoe moeilijk ook om het te beseffen, die mogelijkheid bestaat altijd. Geen enkele ouder weet steeds wat zijn kind denkt en doet. Het is belangrijk te zien dat jouw kind, als het zo’n gedrag gesteld heeft, niet de enige is die dat gedaan heeft. Echter kan ook dit het gedrag niet goedpraten. 

- “Het was enkel verkennend gedrag.” Dit argument wordt eerder door ouders van jongeren in hun puberteit gebruikt. Jongeren gaan op zoek naar wat seksuele beleving is, hoe het voelt,… Ze willen op ontdekking gaan. Die nieuwsgierigheid leeft sterk. Echter mag dit niet rechtvaardigen dat een jongere een grens overschrijdt op dit vlak. 

- “Het slachtoffer heeft het (misschien) uitgelokt.” Soms wordt gezegd door de omgeving dat het slachtoffer geen onschuldig zieltje heeft en dat hij of zij bijvoorbeeld gekend staat om met meerdere mensen seksueel contact te hebben. Betekent dit dan dat iemand slachtoffer mag worden van seksueel grensoverschrijdend gedrag? Nee. Het uitlokken zelf is ook voor interpretatie vatbaar. We nemen best de criteria van seksueel grensoverschrijdend gedrag bij de hand en gaan na waar de grens al dan niet overschreden is. Ook al heeft hij of zij bijvoorbeeld in eerste instantie jouw kind versiert, dit betekent niet dat hij of zij op een bepaalde moment geen grens zou mogen stellen. Het kan dus geen seksueel grensoverschrijdend gedrag verantwoorden.

- “Mijn kind is in een andere cultuur opgegroeid.” Mogelijks ben je zelf met jouw kind in een cultuur opgegroeid die verschillende waarden en normen erkent dan degene die in België erkend zijn en onder andere in het strafrecht vastgelegd zijn. Het is niet steeds evident zich aan te passen aan andere waarden en normen. Het vergt soms enige inspanning. Niettegenstaande betekent dit niet dat de erkende waarden en normen hier en nu niet gevolgd moeten worden. Het mag geen goedkeuring betekenen van het overschrijden van een grens binnen deze samenleving.

- “Vroeger werd daar allemaal geen probleem van gemaakt.” Tijden veranderen. Vroeger werden aantal zaken getolereerd die vandaag niet meer door de beugel kunnen. Het omgekeerde geldt ook. Vroeger lag bijvoorbeeld de leeftijdsgrens voor seksueel contact hoger dan vandaag. Hier en nu gelden de waarden en normen omtrent seksualiteit die vandaag in België erkend worden. Het is begrijpelijk dat een verandering van waarden en normen doorheen de tijd mogelijks verwarring brengt. Echter kan een verwijzing naar het verleden geen argument zijn om gedrag dat vandaag als grensoverschrijdend beschouwd wordt te aanvaarden. 

Om een gepaste inschatting te maken van wat seksueel grensoverschrijdend gedrag is, verwijzen we graag door naar: Wat is seksueel grensoverschrijdend gedrag?
 

 

Reageer op deze pagina. Reacties worden gemodereerd en worden pas getoond na goedkeuring. Laat het naamveld leeg indien je anoniem wenst te reageren. Vermeld ook je emailadres indien je van ons een antwoord via email wenst te ontvangen.

Je naam
Je reactie
Je email
 

Juridische info
Bibliotheek
Vragen van ouders
Verhalen
Contact met een hulpverlener
Links
Sitemap

Over deze website

Ouders van plegers van seksueel grensoverschrijdend gedrag is een deel van www.familievan.be. Deze website werd ontwikkeld door ITER, ambulant centrum voor preventie, begeleiding en behandeling van seksueel grensoverschrijdend gedrag. De programmatie en layout van deze website werd uitgevoerd door De Vierde Filmstad

Contactbrievenbus@familievan.be

www.familievan.be
www.familievan.be © 2009-2013 - sitemap